یه وقتایی یه حسایی سراغ موجودات مفقودالاثر میاد که خیلی غلیظه:

داره میاد

اومد

یالا بگیرینش!

هی با توم بوسهل! توکه زورت زیاده نذار فرار کنه. داری اون گوشه چه غلطی می کنی؟

کپیدی کنج اتاق " ویرجینیا وولف" می خونی که چی بشه؟

توکه چهل صفحه نخونده زهوارت در رفت.

پاشو بگیرش!

جون خودم فقط از عهده ی تو بر میاد.

این کنیزک زرزرو زل زده به عکس کتاب وخوابش برده.

فقط کار خودته .کافیه طنابو حلقه کنی دور سرش  اهلی میشه.

ببین دستاش چقدرپره؟

من یه شاعر می بینم،یه پیرزن،یه چشمه،حتا "کانت".

اونم توی دستاش هست.

پاشو!

یالا بگیرینش!

داره میاد

اوهوم اومد

حس نوشتنو میگم!

شما که هیچ گاه فکر نمی کنید من صرفا درباره ی خودم حرف می زنم؟ هر چند که به نظرم هیچ چیز در دنیا به اندازه ی " من " جذابیت ندارد؛اما کاش می دانستید که تا حالا چیزی از خودم نگفته ام. آنقدر حرف از حاشیه می توان زد که مجالی برای گفتن از " من " نمی ماند. نه حرف زدن درباره ی افسردگی حاد ونه پرستاری دندان  چیزهایی نیست که به " من" مربوط باشد. " من " من یک موجود چند جنسی است که نرینگی ومادگیش را دیده ام . وبه نظرم بهترین حالت،حالت خنثی است که به ثبات می رسم. مدت کمی است که توانسته ام ثبات را در خودم ایجاد کنم. فکر می کنم مربوط به بالارفتن سن باشد.

چند سطر بالا یک کشف از دنیای "من" بود.اما چون نمی تونم خودم رو پشت جملات پنهان کنم بالاخره توی سه گانه هم پیدام شد.

قسمت قبلی این متن در پست بالا!

وقتی مدتی نمی نویسی خیلی سنگین می شوی. با هر بار نوشتن داری چیزی از هزارتوهای

درونت را هویدا می کنی.

اما راستش را بخواهید وقتی هم نمی نویسم احساس ترشیدگی بهم دست می دهد!

من، جاگوار سپتامبرزاده ،متولد هزار سیصد واندی صادره از منگول آباد به

کلیه ی دوستان وآشنایان،خوانندگان پیدا وپنهان یک سلام موشانه عرض می نمایم.

در این لحظه ای که دارم می نویسم حالم بسیار خوب است وکبکم ابوعطا می خواند.

از کلیه ی عوامل ودست اندرکاران سپاسگذارم.لطفا وقتش را زیاد کنید.

بنده حالم بسیار خوب است .اصلا به من خیلی خوش گذشته است.

به نظر می رسد بعد از بیست وچند سال زندگی استفاده از مفهوم کلی ومبهم"

به من خیلی خوش گذشته" کمی بچگانه باشد،اما نتیجه گیری پایانی همین است.

توصیه ی جاگوارانه: از من اگه بپرسی یک همسفر خوب کسی است که زیاد حرف نزند،

لوس نباشد،در صورت لزوم پرخور نباشد،بچه هم نداشته باشد، ترجیحا مرد باشد!

مچکرم : جاگوار

چنین گفت جاگوار:

" جاگوارا مثل پدربزرگشون زندگی رو می خوان فقط به خاطر اینکه بنویسن"

 فکر می کنین نمی دونم که روم به دیوار از فضولی خواب به چشمتون نمیاد که بدونین

 کتاب فاخری که می خوندم چی بوده؟!!!!

بعضی وقتا آدمای زمخت هم بلدن گریه کنن. کسی تا حالا با خوندن " کلمات " سارتر گریه کرده؟

 من ومهربانو وکنیزک وبوسهل نصفه های شب رسیده بودیم به این قسمت کتاب که:

"در حقیقت به سوان شفا یافته شباهت دارم که آهی کشید و گفت:می شود گفت که زندگیم را برای زنی تباه کردم که از قماش من نبود! در خفاگاه بی ادب می شوم...درست است که نویسنده ی با استعدادی نیستم ؛این را به من فهمانده اند،مغلق نویسم نامیده اند: این جوریم؛کتاب هایم بوی عرق ریختن وزحمت کشیدن می دهند،تصدیق می کنم که ممکن است به مشام اشراف زاده هایمان خوش نیاید؛این کتاب ها را اغلب بر ضد خود نوشته ام،که به مفهوم بر ضد همه است...همه ی نویسندگان مجبورند عرق بریزند.همه محکوم به اعمال شاقه هستیم،همه خالکوبی شده ایم..."

فکر کردم به احترامش که می گفت:"در برابر کودکانی که در آینده متولد می شدند وعین من بودند،با مجسم کردن اشک هایی که بر اثر مطالعه ی آثارم از دیدگانشان جاری می شد..."

یک دقیقه سکوت کنم!

پ ن 1:چقدر جالب سارتر هم فکر می کرده زمخته!!!

پ ن2 :  کلی امور برام مشتبه شده که مدتی زمان لازمه تا به حالت عادی برگردم!

پ ن 3: تازگیا تو خونه ی ما همه سارتر رو بهتر از پدربزرگشون میشناسن! 

چنین گفت جاگوار:

" گاهی وقت ها مرخصی چیز خوبیه. حتا اگه دل کندن از دوستان سخت باشه."

با کسب اجازه از محضرتون میخام چن ماهی برم  خواب زمستونی.

تا برگردم از جاتون جم نخورید. نه! شما در مقابل دوربین مخفی نیستید.

شما فقط در خدمت جامعه ی بشری هستید.

چنین گفت جاگوار:"روزی که ابلیس پشت در بهشت موند،

آدمیزاد چراغ قرمز رو محاکات کرد."

نشاط جاگوارانه:  سلول های مغرور،چروک لباتیم بخند شاید فنا شیم!

بوسهل: آره خب! داری یواش یواش تبدیل میشی به یه پرفسور بالتازار!

پ ن1:این گفته ی گوته"در درون جسارت ،قدرت ونبوغ سحرآمیزی نهفته است"

پ ن 2:تنها در حالتی از حلقومم پایین خواهد رفت که حماقت رو هم قدرت

پ ن : پست پایین رو با ورد پد تایپ کردم خیلی هم شلخته شده! می بخشین حوصله ی بازسازیم نیومد!!

چنين گفت جاگوار:  "هدف از خلقت بعضي از آدما احتمالا ،كشيدن  

                               سوهان بر روان تعدادي گوسفنده كه،

                          از قضا كره الاغ اومدن وقاطرهم  خواهند رفت! "

پ ن : هنگام عروج ملكوتي اين شاهكار خلقت هم هيچ شاعري نخواهد گفت:

ناگهان چقدر زود دير مي شود!

تواضع جاگوارانه: از امروز مي تونين"جاگوار زو" صدام كنين!

تهديد جاگوارانه: هي!استاد مربوطه اگه فكر كردي توي اين پست هم اسمي ازت

 مي برم،خب البته مثل هميشه خوب خرم كردي!اما اگه يه بار ديگه دم پرم بشي

 و توي افكارم رژه بري به جان جاگوار نباشه به جان شازده كوچولو امر مي كنيم

عنوانت، اعمالت وصد البته انتقاد از تو بره جزخطوط قرمز وبلاگمون! ببين كيه

كه بهت ميگم!

بوسهل: جذبه ي گوسفنديت تو لباس جاگواري منو كشته!

"چنين گفت جاگوار:دختراي جوامع متمدن اونقدر لوس وفمنيست

 (بدون دانستن زيربناهاش) بار اومدن، تازه از 40 سالگي به بعد

 شفاف سازي:اين پست يه دهن كجي اساسي بود به همه ي دختراي لوس

             و نامردي كه وبلاگشون پره از" اخ وتف "وعشق جانگداز آن  عزيز

سفر كرده*(!) ودرباره ي وبلاگ زنانه ي ما هم اصلا نظري ندارن!!

اعتراف:خدا رو شكر صبح تا شب دارم وبلاگ زنانه و جنس دوم مي خونم!

 تهديد جاگوارانه:از امروزم قصد دارم يورش ببرم به چند وبلاگ زنانه

            وفحش هاي بوسهلانه(!) نثارشون كنم.

* ده نا لوطي بيا بگيرش ديگه!

  چنين گفت جاگوار: " آخرين معجزه ي خدا بر انسان كلمه بود."

   انجيل: " وكلمه نزد خدا بود."

        قرآن:"ن  وَ الْـقلم وَ ما يَسطُرون"

چنين گفت جاگوار:

" اگر روزگاري جاگواري با كودكي در بغل در خيابانهاي اين بلاد متمدن

 رويت نموديد ، بدانيد وآگاه باشيد كه تنها از بابت خيرات شب هاي جمعه

زن كاملي شده است !"

چنين گفت جاگوار:

"كتابخونه بزرگ كردن به خودي خود عيب نيست.

صدبارشرف دارد به امانت گرفتن از اماكن عمومي كه

مجبوري در عرض 2هفته سنبل خواني كني.پس برهان خلف

باطل وقضيه به اين صورت برقرار مي باشد؛

در اين وانفساي مميزي بر ادامه ي چاپ كتاب اعتباري نيست.

قربون جيب بابا ! همچنان مي خريم.اما مختاريم كه نخوانيم!! "

چنين گفت جاگوار:"ميشه بچه ي استرليزه (!)ي مامان موند،

      اما تو قلمرو كلمات بعضي از تابوها رو شكست."

چنين گفت جاگوار:" بعضي از انسان ها مثل يه كاتاليزور سرعت 

   واكنشو مي برن بالا!"

"چنين گفت جاگوار: بچه ها بزرگ ميشن، عمه خانوما مكه ميرن ، اما يه عمه خانم خوب به

همه ي بچه ها نهار ميده ! "

من به ساز تو مي رقصم

                                     تو بزن تا من برقصم

 ""براي آنكه پيش افتاده ترين رويداد به ماجرايي مبدل گردد بايد و همين بس كه به نقل كردن آن پرداخت. اين همان چيزي است كه مردم را گول مي زند:

انسان هميشه نقال داستان است. او در احاطه ي داستان هاي خودش وداستان هاي ديگران زندگي مي كند، هرچه را كه برايش رخ مي دهد از خلال اين داستان ها مي بيند ؛ و مي كوشد تا زندگيش را طوري بگذراند كه گفتي مشغول نقل كردن آن است."

سارتر جونم من داستان گفتنم نمياد اما پر از شعرم چيكار كنم؟!

_{پ ن} : مي دونين اين نظرات خصوصي منو ياد چي ميندازه؟

تو يكي ازاين هري پاترا خانم ويزلي يه نامه ي جيغ جيغو براي رون فرستاد، ياد

اون!

اين نامه هاي خصوصي رم بايد يه مدت ديگه آتيش زد.

 من دوست ندارم به پروپام بپيچن اما ميخام يادگاري باشن! آخه هنوز نتونستم حس

كلاغ  بودن رو از خودم دور كنم.

"چنين گفت جاگوار: بعضي از آدما غارنشين خلق شدن"

پ ن : این نظرات خصوصی رو کجای دلم بذارم؟ یکی بهم بگه.

چنين گفت جاگوار:"در درون هر دختر يك روح زنانه ي لطيف و مهربان خوابيده

است كه گاهي بيدار مي شود!"

آهاي ملت!

من نمي تونم مارسل پروست بخونم.

بالاخره مارسل پروست رو كوبيدم به ديوار!

اي كوفت!

يكي نيست بگه آخه نونت كم بود آبت كم بود اين طرز نوشتنت چي بود.وبلاگم

نداره بري بهش بگي :

مارسل جان قربونت بره اون عمه بزرگه در كومبره چه مرگت بود خب رك

وراست مي گفتي ديگه.

مي خواستي بگي منم عقده ي اديپ گرفته بودم . مي خواستي بگي:

يك عمرمي توان سخن اززلف يارگفت    در بند اين مباش كه مضمون نمانده است

؟؟؟!!!!!

آي چقدر بدم اومد از اين فرانسواز!

آهاي جماعت وبلاگ خوان!

 توي ده ما از اين كتابا نمي خونن توي ده شما چي كار مي كنن؟